ورود به عنوان میهمان جستجو | عناوین فعال | ورود | ثبت نام

انجمن علمی فرهنگی پایگاه استاد شهید مرتضی مطهری » » ضیافت الهی » دانشنامه روزه و رمضان در آثار شهید مطهری » علامت قبولی روزه » ارسال پاسخ
ارسال پاسخ
از طرف:
پیغام:


اضافه کردن خندانک
d'oh! Whistle Silenced Shhh Sick
Boo hoo! Liar Think Eh? Not talking
Applause تعجبه Pray Shame on you Dancing
Brick wall Speak to the hand Drool Anxious Angel

حداكثر تعداد كاراكتر مجاز در هر ارسال‌:32767
انتخابها:

فایلی به این ارسال الصاق شود؟
تصویر امنیتی
حروف نمایش داده شده در عکس را وارد کنید
  پیش نمایش ارسال انصراف

10 ارسال آخر با ترتیب برعکس
msh ارسال شده: 1389 مرداد پنجشنبه, 28 16:35:30(UTC)
 
قرآن در باب روزه مى‏گويد: يا ايُّهَا الَّذينَ امَنوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذينَ مِنْ قَبلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقونَ
اى مردم باايمان، براى شما روزه فرض شده است همچنان كه براى پيشينيان شما فرض شده بود، چرا؟ قرآن فلسفه را هم ذكر مى‏كند: لَعَلَّكُمْ تَتَّقونَ براى اينكه در شما روح تقوا و ملكه تقوا پيدا بشود. ملكه تقوا يعنى چه؟ يعنى‏ تسلط بر نفس. تسلط بر نفس همان است كه امام صادق فرمود ربوبيت (الْعُبُوديّةُ جوهَرَةٌ كُنْهُهَا الرُّبوبيَّة)..

پس اگر ما ماه رمضانى را گذرانديم، شبهاى احيايى را گذرانديم، روزه‏هاى متوالى را گذرانديم و بعد از ماه رمضان در دل خودمان احساس كرديم كه بر شهوات خودمان بيش از پيش از ماه رمضان مسلّط هستيم، بر عصبانيت خودمان از سابق بيشتر مسلّط هستيم، بر چشم خودمان بيشتر مسلّط هستيم، بر زبان خودمان بيشتر مسلّط هستيم، بر اعضا و جوارح خودمان بيشتر مسلّط هستيم و بالاخره بر نفس خودمان بيشتر مسلّط هستيم و مى‏توانيم جلو نفس امّاره را بگيريم، اين علامت قبولى روزه ماست.
اما اگر ماه رمضانى گذشت و تمام شد و حظّ ما از ماه رمضان- آن‏طور كه پيغمبر اكرم فرمود كه بعضى از مردم حظّشان از روزه فقط گرسنگى و تشنگى است- فقط اين بوده كه يك ماه يك گرسنگيهايى و يك تشنگيهايى كشيديم (اغلب هم از بس كه سحر و افطار مى‏خوريم تشنه و گرسنه هم نمى‏شويم ولى لااقل بدحال مى‏شويم)، يك بدحالى پيدا كرديم و در نتيجه اين بدحالى قدرت ما بر كاركردن كمتر شد و بعد آمديم روزه را متهم كرديم كه روزه هم شد كار در دنيا؟! (آن كه محصل و دانشجوست گفت من در تمام اين ماه رمضان قدرت درس خواندنم كم شد و آن كه اهل كار ديگرى است گفت قدرت فلان كار من كم شد، پس روزه بد چيزى است)، اين علامت قبول نشدن روزه ماست.
درصورتى كه اگر انسان در ماه رمضان روزه گير واقعى باشد، اگر واقعاً به خودش گرسنگى بدهد و همين‏طور كه گفته شده است سه وعده غذا را تبديل به دو وعده كند، يعنى قبلًا يك صبحانه ويك ناهار و يك شام مى‏خورد، حالا ديگر ناهار نداشته باشد، افطارش فقط به اندازه يك صبحانه مختصر باشد، بعد هم سحر نه خيلى زياد بر معده تحميل كند بلكه يك غذاى متعارف بخورد، بعد احساس مى‏كند كه هم نيروى بدنى‏اش بر كار افزايش پيدا كرده است و هم نيروى روحى‏اش بر كار خير و براى تسلط بر نفس. اين حداقل عبادت است.
ما در دو آيه‏ از آيات قرآن اينچنين مى‏خوانيم، يعنى در دو جا اين آيه تكرار شده است: يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا اسْتَعينوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلوةِ اى اهل ايمان! از نماز و از صبر- كه به روزه تفسير شده است- كمك بگيريد. اين تعبير خيلى عجيب است! به ما مى‏گويند از نماز استمداد كن، از روزه استمداد كن، يعنى تو نمى‏دانى كه اين نماز چه منبع نيرويى است! اين روزه چه منبع نيرويى است! اگر به شما گفتند نماز بخوانيد، شما را به يك منبع نيرو هدايت كرده‏اند و اگر گفته‏اند روزه بگيريد شما را به يك منبع نيرو هدايت كرده‏اند. براى اينكه بر نفس و روح خودتان مسلط بشويد نماز بخوانيد، روزه بگيريد. الْعُبوديَّةُ جَوْهَرَةٌ كُنْهُهَا الرُّبوبيَّةُ..

مجموعه‏آثاراستادشهيدمطهرى، ج‏23، ص: 475

Silver Theme Created by CRCIS (پایگاه شهید مرتضی مطهری)
با استفاده از YAF | YAF © 2003-2010, Yet Another Forum.NET
این صفحه در مدت زمان 0/035 ثانیه ایجاد شد.