ورود به عنوان میهمان جستجو | عناوین فعال | ورود | ثبت نام

انجمن علمی فرهنگی پایگاه استاد شهید مرتضی مطهری » » قرآن و حدیث » دعاهای افتتاح و ختم قرآن
دعاهای افتتاح و ختم قرآن
sedmomen
#1 ارسال شده : 1389 فروردین پنجشنبه, 19 22:57:35(UTC)

رتبه: عضو فعال

تاریخ عضویت: 1388/09/02(UTC)
ارسالها: 565
امتیازات: 1,640
Woman
مکان: ایران

تشکرها: 1 بار
47 تشکر دریافتی در 33 ارسال
لطفاً در مورد دعاهایی که در اول و آخر قرآن وارده شده است توضیح دهید و بفرمایید چرا این دعاها آمده است‌؟
مـن ز خــــــود هــیچ ندارم که بدان فــــخـــــر کنم.***هر چه دارم همه از آل محمد (صلی الله علیه و آله) دارم.
abbase1385
#2 ارسال شده : 1389 فروردین شنبه, 21 15:21:43(UTC)

رتبه: عضو فعال

تاریخ عضویت: 1388/09/29(UTC)
ارسالها: 357
امتیازات: 1,004

تشکرها: 2 بار
31 تشکر دریافتی در 25 ارسال
پیش از هرچیز باید بدانیم که این دعاها هرچند آن را در اول و یا آخر قرآن نوشته باشند، ولی جزء قرآن نیست‌. اگر مقصود شما از پرسش این است که چرا دعاهایی برای شروع و ختم قرآن وارد شده است و شروع و ختم قرآن با دعا چه حکمتی دارد، در این باره به چند نکته اشاره می‌کنیم‌:
1. بر اساس برخی روایات‌، "دعا" از قرائت قرآن برتر است‌. ما با دعا در اول قرائت قرآن و آخر آن‌، یک عمل خوب را ـ قرائت قرآن ـ با عملی بهتر ـ که با دعا باشد ـ آراسته می‌کنیم و به محضر خداوند متعال تقدیم می‌نماییم مانند کسی که می‌خواهد هدیه‌ای را به کسی بدهد، آن را با پوشش‌های زیبا مزیّن می‌کند.( تفسیر نمونه‌، آیة الله مکارم شیرازی و دیگران‌، ج 20، ص 149، نشر دارالکتب الاسلامیه‌. )
2. خداوند متعال در آیة شریفة: "ادْعُونِی‌َّ أَسْتَجِب‌ْ لَکُم‌;(غافر،60) ]پروردگار شما گفته است‌[ مرا بخوانید تا ]دعای‌[ شما را اجابت کنم‌. وعده داده و تضمین کرده است که دعای بندگانش را اجابت فرموده‌، آن را رد نمی‌کند، ولی در مورد قرائت قرآن چنین وعده‌ای داده نشده است‌; پس برای آن که این عمل ـ یعنی قرائت قرآن ـ مورد پذیرش درگاه الهی واقع شود، در اول و آخر آن‌، دعا قرار می‌دهیم و چون خداوند دعا را می‌پذیرد، به یقین قرائت قرآن ما را نیز قبول می‌فرماید زیرا از کرم خداوند متعال به دور است که اول و آخر یک عمل را بپذیرد و وسط آن را به شرط آن که چیزی مانند قرائت قرآن باشد ـ نپذیرد.
3. قرائت قرآن‌، یک عمل عبادی است و اگر با اخلاص خوانده شود، عبادت محسوب می‌شود، ولی دعا، مغز عبادت است و در روایت آمده است که دعا، عبادت کبری‌َ است‌.( تفسیر نمونه‌، ج 20، ص 148. ) پس با خواندن دعا در ابتدا و انتهای قرائت قرآن‌، عبادت ما مغزدار و بزرگ می‌شود.
4. دعا تنها عبادتی است که به همة کارها عمق می‌بخشد و آن‌ها را بزرگ می‌کند، ولی خود از کارهای دیگر بی‌نیاز است‌; به همین جهت مشاهده می‌کنیم که ائمه علیهم‌السلام برای هر کار باارزشی در اول و آخر، یا اول‌، یا وسط و یا آخر آن‌، دعایی معرفی کرده‌اند، حتی تعقیب نماز که آن قدر اهمیت دارد، به فتوای علما فقط قرائت قرآن محقق نمی‌شود و حتما باید دعا در آن باشد.( الحدائق الناظره‌، محقق بحرانی‌، ج 8، ص 506، نشر جامعه مدرسین حوزه علمیه قم‌. ) اینک به برخی از اعمال که محفوف ـ اول و آخر آن دعا دارد ـ و یا مقرون ـ همراه با دعاست ـ و یا مسبوق ـ پیش از آن دعا وجود دارد ـ به دعا هستند اشاره می‌کنیم‌:
نماز، روزه‌، حج‌، سفر، زیارت‌، خواب‌، بیداری‌، خروج از خانه‌، رفتن به مسجد، افطار، طواف خانة خدا، خرید و فروش‌، مطالعه‌، عطسه‌، غُسل‌، وضو، اذان‌، اقامه‌، آب خوردن‌، غذا خوردن‌، ایام هفته‌، ساعات روز، ماه‌های سال ... .
# اما اگر مقصود شما از پرسش این است که چرا این دعاهای به خصوص برای شروع و ختم قرآن وارد شده است‌، نه دعاهای دیگر باید گفت دعاهایی که از طرف ائمه‌: برای هرچیز و از جمله قرائت و یا ختم قرآن وارد شده است‌، یکپارچه ارشاد و راهنمایی و کلاس درس است‌; به همین جهت‌، برای هر موضوعی‌، دعایی با مضمون متناسب با آن وارد شده است‌; برای نمونه به دعایی که پس از قرائت قرآن مستحب است خوانده شود، دقت کنید: "خدایا! من قرائت کردم‌، آن چه را تو مقدّر کردی از کتاب را که من قرائت کنم‌; کتابی را که بر پیامبرت محمد9 نازل فرمودی‌; پس برای آن‌چه برای من مقدّر فرمودی از قرائت و توفیق آن را دادی‌، تو را شکر می‌گویم‌. خدایا! مرا از کسانی قرار ده که حلال تو را حلال و حرام تو را حرام می‌کند و از گناهان اجتناب می‌کنند، و به محکم و متشابه و ناسخ و منسوخ قرآن تو ایمان دارند. خدایا! آن را برای من شفا و رحمت و امان و ذخیره قرار بده‌. خدایا! او ـ قرآن ـ را در قبر و زمان حشر و نشرم مونس من قرار بده ... خدایا! بر علی‌امیرمؤمنان‌درود فرست که ولی‌ّ و خلیفة تو بعد از پیامبرت می‌باشد; و بر اوصیأ آنان‌: که رهبران بر حق خلق‌اند..."( اقبال الاعمال‌، سید بن طاووس حسینی‌، ج 1، ص 233، مکتب الاعلام الاسلامی‌. )
در این یک فراز، شما با مسائلی مانند نبوت‌، امامت‌، قضا و قدر، توفیق‌، حمد و شکر الهی‌، حلال و حرام‌، اجتناب از گناه‌، محکم و متشابه و ناسخ و منسوخ در قرآن‌، قبر و حشر و نشر و... مأنوس می‌شوید، و برای شما تذکر و موعظه و یادآوری است به طور کامل متناسب با قرآنی است که پیام‌های عمدة آن را همین موضوعات تشکیل می‌دهد.

منبع: http://www.porsemanequran.com/fa/node/19596
ehsane20025
#3 ارسال شده : 1389 خرداد شنبه, 01 16:34:36(UTC)

رتبه: عضو فعال

تاریخ عضویت: 1388/09/29(UTC)
ارسالها: 165
امتیازات: 204

تشکرها: 14 بار
9 تشکر دریافتی در 9 ارسال
امام صادق (ع) قبل از قرائت قرآن ، مصحف را به دست می‌گرفتند و می فرمودند: «أللّهُم إنّی أشهَدُ أنَّ هذا کِتابُکَ المُنزَلُ مِن عِندِکَ علی رَسولِکَ مُحمَّدِ بنِ عبدالله (ص) وَ کلامُکَ النّاطِقُ علی لسانِ نَبِیِّکَ جَعَلتَهُ هادیاً مِنکَ إلی خَلقِکَ وَ حَبلاً مُتَّصِلاً فیما بَینَکَ وَ بَینَ عِبادِک ؛ أللُّهُمَّ إنّی نَشَرتُ عَهدَکَ وَ کِتابَکَ اللّهُمَّ فَاجعَل نَظری فیهِ عِبادةً وَ قِرائَتی فیهِ ذِکراً وَ فِکری فیهِ اعتِباراً وَ اجعَلنی مِمَّن اتَّعَظَ بِبَیانِ مَواعِظِکَ فیهِ وَ اجتَنَبَ مَعاصیکَ وَ لا تَطبَع عِندَ قِرائتی علی سَمعی و لا تَجعَل عَلی بَصَری غِشاوةً وَ لا تَجعَل قِرائَتی قِرائةً لا تَدَبُّرَ فیها بَلِ اجعَلنی أتَدَبَّرُ آیاتِهِ وَ أحکامَهُ آخِذاً بِشَرایِعِ دینِکَ وَ لا تَجعَل نَظَری فیهِ غَفلَةً وَ لا قِرائَتی هَذَراً إنَّکَ أنتَ الرَّؤُوفُ الرَّحیمُ»
«خدایا! شهادت می دهم که این کتاب از سوی تو بر پیامبر(ص) نازل شده است و سخن گویای تو بر زبان پیامبر(ص) است که آن را راهنمای خلق و ریسمان متصل بین خود و بندگان قرار دادی . خدایا ! من عهد و کتاب تو را منتشر نمودم . خدایا ! نگاهم به قرآن را عبادت و قرائتم را موجب یادآوری و ذکر و تفکّرم در آیات را مایه عبرت قرار ده و مرا از کسانی قرار ده که به بیان مواعظ تو در قرآن پند گیرم و از گناهان پرهیز کنم . خدایا ! هنگام قرائت بر گوشم مهر ننهی و بر چشمم پرده نگذاری و قرائتم را قرائت بی تدبر قرار ندهی ، بلکه مرا چنان قرار ده که در آیات و احکام تو تدبر کنم و جذب کننده شریعت تو باشم و نیز قرار مده نگاهم را در قرآن غفلت و قرائتم را بیهوده ، همانا تو با رأفت و مهربانی »
دعای شروع قرآن منقول از پیامبر اکرم صَلَّی اللهُ عَلَيهِ و آله
اَللهُمَّ بِالحَقِّ أَنزَلتَهُ وَ بِالحَقِّ نَزَل اَللهُمَّ عَظِّم رَغبَتی فیه وَ اجعَلهُ نُوراً لِبَصَری وَ شِفاءً لِصَدری وَ ذَهاباً لِهَمّی وَ غَمّی و حُزنی، اَللهُمَّ زَیِّن بِهِ لِسانی وَ جَمِّل بِه وَجهی وَ قَوِّ بِهِ جَسَدی و ثَقِّل بِهِ میزانی وَ ارزُقنی تِلاوتَهُ عَلی طاعَتِکَ آناءَ اللَّیلِ وَ أَطرافَ النَّهارِ وَحشُرنی مَعَ النَّبِیِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الأَخیار.
« خدایا! قرآن را به حق نازل کردی و البته به حق نازل شده است. خدایا رغبت مرا به قرآن زیاد فرما و آن را مایه روشنایی دیده ام و شفاء سینه ام و زدودن غم و اندوه و حزنم قرار بده. خدایا! زبانم را به قرآن جلابخش. چهره ام را به قرآن زینت فرما و بدنم را به قرآن تقویت بخش و نامه عملم را به قرآن سنگین نما، و صبح و شام تلاوت آن را و فرمانبرداری ازآن را روزیم فرما و مرا با پیامبر و اهل بیت برگزیده ات محشور نما. »


برگرفته ازکتاب دانستنیهای عمومی قرآن/ مؤلف: محمد حسین محمدی

aa_yy113
#4 ارسال شده : 1389 خرداد شنبه, 01 16:54:25(UTC)

رتبه: عضو فعال

تاریخ عضویت: 1388/10/14(UTC)
ارسالها: 118
امتیازات: 354

تشکرها: 0 بار
11 تشکر دریافتی در 11 ارسال
«عاصِِم» یكی از قرّاء سبعه از «زرّبن‎حُبَیْش» نقل می‎كند كه قرآن كریم را در مسجد كوفه از اوّل تا آخر آن بر امیرمؤمنان علی بن ابی طالب ـ علیه السّلام ـ قرائت می‎كرد. حضرت پس از تمام شدن آن به من فرمود: ای زرّ! هنگامی كه قرآن را ختم كردی این دعا را بخوان: زیرا حبیب من رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ دستور داد هنگام ختم قرآن، خدا را این گونه ندا كنم: «اَللّهُمَّ اِنّی اَسْئَلُكَ اِخْباتَ الْمُخْبِتینَ، وَ اِخْلاصَ الْمُوقِنینَ، وَ مُرافَقَهَ الْاَبْرارِ، وَ اسْتِحْقاقَ حَقائِقِ الْایمانِ، وَ الْغَنیمَهَ مِنْ كُلِّ بِرٍّ، وَ السَّلامَهَ مِنْ كُلِّ اِثْمٍ، وَ وُجُوبَ رَحْمَتِكَ، وَ عَزائِمَ مَغْفِرَتِكَ، وَ الْفَوْزَ بِالْجَنَّهِ وَ النَّجاهَ مِنَ النّارِ».[1] : پروردگارا! از تو فروتنی خاشعین و اخلاص اهل یقین را می‎خواهم. دوستی و رفاقت خوبان، و رسیدن به حقایق ایمان را می‎طلبم. غنیمت بردن از هر كار نیكی و پیراستگی از هر گناه را، فرود آمدن رحمتت را، و آمرزش گناهان و دستیابی به بهشت و نجات از آتش جهنّم را از تو درخواست دارم.


(1).بحار الانوار، ج 89، ص 206 ـ 207.
aa_yy113
#5 ارسال شده : 1389 خرداد شنبه, 01 16:56:49(UTC)

رتبه: عضو فعال

تاریخ عضویت: 1388/10/14(UTC)
ارسالها: 118
امتیازات: 354

تشکرها: 0 بار
11 تشکر دریافتی در 11 ارسال
مرحوم علّامه مجلسی در كتاب بحار الانوار نقل می‎كند كه امام علی ـ علیه السّلام ـ هنگام ختم قرآن این دعا را نیز می‎خوانده‎اند: «اَللّهُمَّ اشْرَحْ بِالْقُرْآنِ صَدْری، وَ اسْتَعْمِلْ بِالْقُرْآنِ بَدَنی، وَ نَوِّر بِالْقُرْآنِ بَصَری، وَ اَطْلِقْ بِالْقُرْآنِ لِسانی، وَ اَعِنّی عَلَیْهِ ما اَبْقَیْتَنی، فَاِنَّهُ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلّا بِكَ».[1] : بار خدایا! سینه‎ام را با قرآن گشاده گردان، جسمم را با قرآن به خدمت‌ بگیر، چشمم را با قرآن نورانی نما، زبانم را با قرآن گویا كن، و تا زنده‎ام مرا در راه قرآن یاری كن، كه هیچ نیرو و قدرتی جز به تو نیست.
(1). بحار الانوار، ج 89، ص 209.
البته باید توجه داشت که یكی از دعاهای جامع و كامل ختم قرآن، دعایی است كه از سیّد السّاجدین امام زین العابدین ـ علیه السّلام ـ رسیده است و به علت طولانی بودن دعا از نقل آن خودداری شد، اما كسانی كه مایل هستند می‎توانند به صحیفه سجّادیه، دعای چهل و دوّم مراجعه نمایند
کاربرانی که در حال مشاهده انجمن هستند
میهمان
انجمن علمی فرهنگی پایگاه استاد شهید مرتضی مطهری » » قرآن و حدیث » دعاهای افتتاح و ختم قرآن
جهش به انجمن  
شما مجاز به ارسال مطلب در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ارسال پاسخ در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به حذف مطلب ارسالی خود در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ویرایش مطلب ارسالی خود در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ایجاد نظر سنجی در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به رای دادن در این انجمن نمی باشید.

Silver Theme Created by CRCIS (پایگاه شهید مرتضی مطهری)
با استفاده از YAF | YAF © 2003-2010, Yet Another Forum.NET
این صفحه در مدت زمان 0/068 ثانیه ایجاد شد.