ورود به عنوان میهمان جستجو | عناوین فعال | ورود | ثبت نام

انجمن علمی فرهنگی پایگاه استاد شهید مرتضی مطهری » » قرآن و حدیث » چرا در عمل نمی بینیم؟
چرا در عمل نمی بینیم؟
shahab
#1 ارسال شده : 1389 تير شنبه, 12 16:34:24(UTC)

رتبه: عضو فعال

تاریخ عضویت: 1388/08/24(UTC)
ارسالها: 120
امتیازات: 237

تشکرها: 0 بار
1 تشکر دریافتی در 1 ارسال
می گن توی قرآن اومده که:
و هر كس كه از ياد من اعراض كند، زندگيش تنگ شود و در روز قيامت نابينا محشورش سازيم. (124طه)
اما در عمل می بینیم که خیلی ها هستند که خدا رو فراموش کردن اصلا نماز هم نمی خونند اما وضعشون خیلی خوبه در مقابل خیلی از آدمائی که اهل نماز و روزه هستند و همیشه به یاد خدا هستند در تنگنا قرار دارند وفقیرند. این ها چطور با هم جمع می شن
حزب الله
#2 ارسال شده : 1389 تير یکشنبه, 13 15:45:38(UTC)

رتبه: عضو فعال

تاریخ عضویت: 1388/11/13(UTC)
ارسالها: 101
امتیازات: 188

تشکرها: 1 بار
9 تشکر دریافتی در 8 ارسال
shahab نوشته است:
می گن توی قرآن اومده که:
و هر كس كه از ياد من اعراض كند، زندگيش تنگ شود و در روز قيامت نابينا محشورش سازيم. (124طه)
اما در عمل می بینیم که خیلی ها هستند که خدا رو فراموش کردن اصلا نماز هم نمی خونند اما وضعشون خیلی خوبه در مقابل خیلی از آدمائی که اهل نماز و روزه هستند و همیشه به یاد خدا هستند در تنگنا قرار دارند وفقیرند. این ها چطور با هم جمع می شن

گاه مى‏شود درهاى زندگى به روى انسان به كلى بسته مى‏شود، و دست به هر كارى ميزند با درهاى بسته رو به رو مى‏گردد، و گاهى به عكس به هر جا روى مى‏آورد خود را در برابر درهاى گشوده مى‏بيند، مقدمات هر كار فراهم است و بن‏بست و گرهى در برابر او نيست، از اين حال تعبير به وسعت زندگى و از اولى به ضيق يا تنگى معيشت تعبير مى‏شود، منظور از" معيشت ضنك" كه در آيات {سوره مذکور} آمد نيز همين است.
گاهى تنگى معيشت به خاطر اين نيست كه درآمد كمى دارد، اى بسا پول و درآمدش هنگفت است، ولى بخل و حرص و آز زندگى را بر او تنگ مى‏كند نه تنها ميل ندارد در خانه‏اش باز باشد و ديگران از زندگى او استفاده كنند، بلكه گويى نمى‏خواهد آن را به روى خويش بگشايد، به فرموده على ع" همچون فقيران زندگى مى‏كند و همانند اغنياء و ثروتمندان حساب پس مى‏دهد".
راستى چرا انسان گرفتار اين تنگناها مى‏شود، قرآن مى‏گويد: عامل اصليش اعراض از ياد حق است.
ياد خدا مايه آرامش جان، و تقوا و شهامت است و فراموش كردن او مايه اضطراب و ترس و نگرانى است.
هنگامى كه انسان مسئوليتهايش را به دنبال فراموش كردن ياد خدا به فراموشى بسپارد، غرق در شهوات و حرص و طمع مى‏گردد، پيدا است، كه نصيب او معيشت ضنك خواهد بود، نه قناعتى كه جان او را پر كند، نه توجه به معنويت كه به او غناى روحى دهد، و نه اخلاقى كه او را در برابر طغيان شهوات باز دارد.
اصولا تنگى زندگى بيشتر به خاطر كمبودهاى معنوى و نبودن غناى روحى است، به خاطر عدم اطمينان به آينده و ترس از نابود شدن امكانات موجود، و وابستگى بيش از حد به جهان ماده است، و آن كس كه ايمان به خدا دارد و دل به ذات پاك او بسته، از همه اين نگرانيها در امان است
* تفسير نمونه، ج‏13، ص: 327 و 328
filsoof
#3 ارسال شده : 1389 تير یکشنبه, 13 16:11:26(UTC)

رتبه: عضو

تاریخ عضویت: 1388/08/28(UTC)
ارسالها: 24
امتیازات: 72

تشکرها: 0 بار
1 تشکر دریافتی در 1 ارسال
حزب الله نوشته است:

ياد خدا مايه آرامش جان، و تقوا و شهامت است و فراموش كردن او مايه اضطراب و ترس و نگرانى است.

آقا یا خانم حزب الله به نظر من شما جواب سوال شهاب رو ندادید. به چند دلیل:
1. چرا باید انسانی که اهل حلال و حرام خداست در تنگنای زندگی باشه در حالی که خدا قدرت مطلق هست و هرچی اراده کنه می تونه به هر کسی که دلش می خواد بده. اما به قول شهاب ، می بینیم که خیلی از بندگان خوب خدا در فشار هستند.
2. نوشتی که یاد خدا مایه ی آرامشه، من نمی گم این حرف اشتباست اما تصور کن کسی که همیشه دلش به یاد خداست اما مقروضه، مریض داره، قسط داره، به نان شب زن و بچش محتاجه، پول یه ویزیت برای دکتر تو جیبش نداره، چطور می تونه آرامش داشته باشه.
msh
#4 ارسال شده : 1389 تير یکشنبه, 13 17:21:46(UTC)

رتبه: عضو فعال

تاریخ عضویت: 1388/11/19(UTC)
ارسالها: 210
امتیازات: 400

تشکرها: 3 بار
7 تشکر دریافتی در 7 ارسال
در مقام مقایسه آثار ایمان و بی ایمانی ، شخص مومن را فقیر و بدبخت و بی ایمان را آسوده ای مفرح معرفی کرده اید.که قطعا اینگونه نیست.
سخن اینجاست در دنیای مملو از مشکلات که استثنایی ندارد ایمان تا چه اندازه موثر است ؟ شخص مومن در پرتو ایمان چگونه در مشکلات و آسودگی ها هست و بی ایمان در آسودگی چگونه و در مشکلات چه رفتاری دارد؟
شهید مطهری در توضیح این آیه قران می فرماید:
وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاًهركس از توجه و ياد من رو برگردانَد، زندگى‏اى تنگ و پر از فشار خواهد داشت.
آرى، ايمان است كه زندگى را در درون جان ما بر ما وسعت مى‏بخشد و مانع فشار عوامل روحى مى‏شود.
دومين اثر ايمان مذهبى از نظر بهجت‏زايى و انبساطآفرينى، «روشندلى» است.
انسان همين كه به حكم ايمان مذهبى جهان را به نور حق و حقيقت روشن ديد، همين روشن‏بينى، فضاى روح او را روشن مى‏كند و در حكم چراغى مى‏گردد كه در درونش روشن شده باشد، برخلاف يك فرد بى‏ايمان كه جهان در نظرش پوچ است، تاريك است، خالى از درك و بينش و روشنايى است، و به همين سبب خانه دل خودش هم در اين تاريكخانه كه خود فرض كرده تاريك و مظلم است.
سومين اثر ايمان مذهبى از نظر توليد بهجت و انبساط، «اميدوارى» به نتيجه خوب تلاش خوب است.از نظر منطق مادى، جهان نسبت به مردمى كه در راه صحيح و يا راه باطل، راه عدالت يا راه ظلم، راه درستى يا راه نادرستى مى‏روند بى‏طرف و بى‏تفاوت است؛ نتيجه كارشان بسته است تنها به يك چيز: «مقدار تلاش» و بس.
ولى در منطق فرد با ايمان، جهان نسبت به تلاش اين دو دسته بى‏طرف و بى‏تفاوت نيست؛ عكس‏العمل جهان در برابر اين دو نوع تلاش يكسان نيست، بلكه دستگاه آفرينش حامى مردمى است كه در راه حق و حقيقت و درستى و عدالت و خيرخواهى تلاش مى‏كنند:
إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ اگر خدا را يارى كنيد (در راه حق گام برداريد) خداوند شما را يارى مى‏كند.
مجموعه‏آثاراستادشهيدمطهرى ج‏2/ 46
کاربرانی که در حال مشاهده انجمن هستند
میهمان
انجمن علمی فرهنگی پایگاه استاد شهید مرتضی مطهری » » قرآن و حدیث » چرا در عمل نمی بینیم؟
جهش به انجمن  
شما مجاز به ارسال مطلب در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ارسال پاسخ در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به حذف مطلب ارسالی خود در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ویرایش مطلب ارسالی خود در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ایجاد نظر سنجی در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به رای دادن در این انجمن نمی باشید.

Silver Theme Created by CRCIS (پایگاه شهید مرتضی مطهری)
با استفاده از YAF | YAF © 2003-2010, Yet Another Forum.NET
این صفحه در مدت زمان 0/050 ثانیه ایجاد شد.