ورود به عنوان میهمان جستجو | عناوین فعال | ورود | ثبت نام

انجمن علمی فرهنگی پایگاه استاد شهید مرتضی مطهری » » ضیافت الهی » دانشنامه روزه و رمضان در آثار شهید مطهری » سبک کردن روزه
عنوان جدید ارسال پاسخ
سبک کردن روزه
دل آرام
#1 ارسال شده : 1389 مرداد پنجشنبه, 28 16:43:44(UTC)

رتبه: مدیر

تاریخ عضویت: 1388/11/20(UTC)
ارسالها: 351
امتیازات: 510
Man
مکان: باجک

تشکرها: 9 بار
36 تشکر دریافتی در 32 ارسال
روزه را نبايد استخفاف كرد و سبك شمرد. بعضى روزه را به شكلى مى‏گيرند (حالا اين شوخى است) كه- العياذباللَّه- اگر من به جاى خدا بودم اصلًا روزه اينها را قبول نمى‏كردم. من افرادى را سراغ دارم كه اينها در ماه رمضان شب تا صبح را نمى‏خوابند اما نه براى اينكه عبادت كنند، بلكه براى اينكه مدت خوابشان پر نشود؛ تا صبح هى چاى مى‏خورند و سيگار مى‏كشند، اول طلوع صبح كه شد نمازشان را مى‏خوانند و مى‏خوابند، چنان بيدار مى‏شوند كه نماز ظهر و عصر را با عجله بخوانند و بعد بنشينند سر سفره افطار. آخر اين چه روزه‏اى شد؟! آدم شب تا صبح را نخوابد براى اينكه در حال روزه حتماً خواب باشد و رنج روزه را احساس نكند. آيا اين استخفاف به روزه نيست؟! به عقيده من مثل فحش دادن به روزه است، يعنى‏اى روزه! من اينقدر از تو تنفر دارم كه مى‏خواهم رويت را نبينم!.
ما حج مى‏كنيم ولى به آن استخفاف مى‏كنيم، روزه مى‏گيريم و به آن استخفاف مى‏كنيم، نماز مى‏خوانيم و به آن استخفاف مى‏كنيم، اذان مى‏گوييم و به آن استخفاف مى‏كنيم. حالا چطور به اذان استخفاف مى‏كنيم؟ مستحب است كه مؤذّن «صَيِّت» يعنى خوش صوت باشد. همان طورى كه در قرائت قرآن، تجويد يعنى زيبا قرائت كردن حروف، با آهنگ زيبا خواندن- قرآن كه اثر بيشترى در روح دارد- سنّت است، در اذان نيز مستحب است كه مؤذّن صيّت يعنى خوش آواز باشد؛ اذان را با يك حالى بخواند كه مردم را به حال بياورد، به ياد خدا بياورد. خيلى افراد صيّت هستند و مى‏توانند خوب اذان بگويند اما اگر به آنها بگويى آقا برو يك اذان بلند بگو، نمى‏گويد. چرا؟ چون خيال مى‏كند اين كسر شأنش است؛ من اينقدر پايين هستم كه مؤذّن باشم؟!
آقا! بايد افتخار كنى كه يك مؤذّن باشى. على بن ابى طالب مؤذّن بود، در همان وقتى كه خليفه بود هم مؤذّن بود. اين استخفاف به اذان است كه يك نفر ننگش بكند كه مؤذّن باشد يا مؤذّن بودن را بسته به شأن اشخاص بداند و بگويد من كه از اعيان و اشراف هستم، از رجال و شخصيتها هستم، من ديگر چرا مؤذّن باشم؟ اينها همه استخفاف است.

مجموعه آثار ج 23 ص 513

یک عمر گذشت و سروسامان نگرفتیم

ای کاش فقط بی سروسامان تو بودیم


دل آرام
#2 ارسال شده : 1389 مرداد پنجشنبه, 28 16:45:01(UTC)

رتبه: مدیر

تاریخ عضویت: 1388/11/20(UTC)
ارسالها: 351
امتیازات: 510
Man
مکان: باجک

تشکرها: 9 بار
36 تشکر دریافتی در 32 ارسال

روزه خوارى علنى، هتك حرمت اسلام است. اين عمل يعنى فحش دادن به قرآن، يعنى فحش دادن به پيغمبر اسلام. اگر مى‏خواهى روزه بخورى برو در خانه‏ات بخور. اگر روزه را در خانه‏ات بخورى يك گناه كبيره كرده‏اى ولى وقتى روزه را علنى در خيابانها مى‏خورى، علاوه بر اينكه روزه خوارى، فحش هم به اسلام داده‏اى.

مجموعه‏آثاراستادشهيدمطهرى، ج‏23، ص: 562

یک عمر گذشت و سروسامان نگرفتیم

ای کاش فقط بی سروسامان تو بودیم


دل آرام
#3 ارسال شده : 1389 مرداد پنجشنبه, 28 16:58:04(UTC)

رتبه: مدیر

تاریخ عضویت: 1388/11/20(UTC)
ارسالها: 351
امتیازات: 510
Man
مکان: باجک

تشکرها: 9 بار
36 تشکر دریافتی در 32 ارسال
آن روزه ای که ما می گیریم و به قول شهید مطهری به نوعی به روزه فحش می دهیم کجا و روزه ای که پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله می گرفتند کجا؟

پيغمبر صلى الله عليه و آله زندگى بسيار مخفّفى داشت. اگر زندگى‏اش مخفّف نمى‏بود، نمى‏توانست اجتماع خودش را رهبرى كند. روزه مى‏گرفت، آيا وقت افطار مثل ما بود كه بايد سماور يك طرف بجوشد و ... اگر نباشد درست نيست؟
اصلًا روزى كه روزه داشت با روزى كه روزه نداشت فرقى نداشت. تازه بعد از نماز عشاء و احياناً يك ساعت و نيم از شب گذشته به منزل مى‏آمد. انس بن مالك خدمتگزار حضرت مى‏گويد غذاى ايشان غالباً يك كاسه شير و يا يك قرص نان بود. وقتى كه مى‏آمدند يك چنين غذاى ساده‏اى مى‏خوردند و بعد به كار خودشان مى‏پرداختند. كم مى‏خورد و چون كم مى‏خورد، دو ساعت كه مى‏خوابيد استراحتش كامل شده بود، بعد بيدار مى‏شد و باز خدا را عبادت مى‏كرد.
به نصّ قرآن مجيد گاهى دو ثلث از شب را نمى‏خوابيد. قرآن كه نازل شد، در جايى نازل شد كه مردم همه شاهد بودند و اگر چنين چيزى نبود دشمن اعتراض مى‏كرد و دوست هم كه نمى‏توانست باور كند، مى‏گفت ما كه مى‏بينيم پيغمبر بيدار نيست، چرا در قرآن چنين آمده است؟! به نصّ قرآن پيغمبر حداقل ثلث شب و گاهى نصف و گاهى دو ثلث شب را بيدار بود و عبادت مى‏كرد، همين مردى كه از اول صبح تا آخر شب يك آن استراحت و آسايش نداشت. كانَ رَسولُ اللَّهِ خَفيفَ الْمَؤونَةِ، چون خفيف المؤونه بود سبكبار بود.
يك شعر فارسى در اين زمينه از شاعرى به نام اثيرالدين اخسيكتى ديدم، چقدر عالى است! مى‏گويد:
در شطّ حادثات برون آى از لباس
كاوّل برهنگى است كه شرط شناور است‏



مجموعه‏آثاراستادشهيدمطهرى، ج‏25، ص: 481

یک عمر گذشت و سروسامان نگرفتیم

ای کاش فقط بی سروسامان تو بودیم


پاسخ سریع نمایش بخش پاسخ سریع
کاربرانی که در حال مشاهده انجمن هستند
میهمان
عنوان جدید ارسال پاسخ
انجمن علمی فرهنگی پایگاه استاد شهید مرتضی مطهری » » ضیافت الهی » دانشنامه روزه و رمضان در آثار شهید مطهری » سبک کردن روزه
جهش به انجمن  
شما مجاز به ارسال مطلب در این انجمن می باشید.
شما مجاز به ارسال پاسخ در این انجمن می باشید.
شما مجاز به حذف مطلب ارسالی خود در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ویرایش مطلب ارسالی خود در این انجمن می باشید.
شما مجاز به ایجاد نظر سنجی در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به رای دادن در این انجمن می باشید.

Silver Theme Created by CRCIS (پایگاه شهید مرتضی مطهری)
با استفاده از YAF | YAF © 2003-2010, Yet Another Forum.NET
این صفحه در مدت زمان 0/042 ثانیه ایجاد شد.