در
بازدید : 83258      تاریخ درج : 1389/8/22
 

 

خم ابروی تو بود و كف مینوی تو بود
كه به یك جلوه زمن نام و نشان یكجا برد 


تو مپندار كه مجنون سرخود مجنون گشت
از سمك تا به سماكش كشش لیلا برد 


من به سرچشمه خورشید نه خود بردم راه
ذره ای بودم و مهر تو مرا بالا برد

 

همه دلباخته بودیم و هراسان، كه غمت
همه را پشت سرانداخت، مرا تنها برد

 

· عیب پوشی

 


کليه حقوق برای پايگاه شهید مطهری محفوظ است