در
بازدید : 30688      تاریخ درج : 1390/2/24
Skip Navigation Links.
پدر
اساتید
شاگردان
Expand احوالاتاحوالات
Expand حاج میرزا علی آقا در كلام شهید مطهریحاج میرزا علی آقا در كلام شهید مطهری
آثار
سفر به دیار باقی
 
نام شخصیت : آیت الله میرزا علی آقا شیرازی

دریغ است از آن بزرگمردی که مرا اولین بار با نهج البلاغه آشنا ساخت و درک محضر او را همواره یکی از «ذخائر» گرانبهای عمر خودم- که حاضر نیستم با هیچ چیز معاوضه کنم- می شمارم و شب و روزی نیست که خاطره اش در نظرم مجسم نگردد، یادی نکنم و نامی نبرم و ذکر خیری ننمایم.

به خود جرأت می دهم و می گویم او به حقیقت یک «عالم ربانی» بود، اما چنین جرأتی ندارم که بگویم من «مُتَعَلِّمٌ عَلی سَبیلِ نَجاة»[i] بودم. یادم هست که در برخورد با او همواره این بیت سعدی در ذهنم جان می گرفت:

    عابد و زاهد و صوفی همه طفلان رهند          مرد اگر هست به جز «عالم ربانی» نیست [ii]



[i] . « یا کُمَیْلُ! النّاسُ ثَلثَةٌ: فَعالِمٌ رَبّانِیٌّ وَ مُتَعَلِّمٌ عَلی سَبیلِ نَجاةٍ وَ هَمَجٌ رَعاعٌ». نهج البلاغه، حکمت 139.

مردم سه دسته اند: دانایی که شناسای خداست، آموزنده ای که در راه رستگاری کوشاست، و فرومایگانی رونده به چپ و راست که درهم آمیزند، و پی هر بانگی را گیرند و با هر باد به سویی خیزند.

نه از روشنی دانش فروغی یافتند و نه به سوی پناهگاهی استوار شتافتند.

[ii] مجموعه آثاراستادشهیدمطهری، ج 16، ص: 347 تا ص: 350

کليه حقوق برای پايگاه شهید مطهری محفوظ است