در
کتابخانه
بازدید : 340555تاریخ درج : 1391/03/21
پدیدآورنده : استاد شهید مرتضی مطهری
پدیدآورنده : استاد شهید مرتضی مطهری
پدیدآورنده : استاد شهید مرتضی مطهری
پدیدآورنده : استاد شهید مرتضی مطهری
پدیدآورنده : استاد شهید مرتضی مطهری
پدیدآورنده : استاد شهید مرتضی مطهری
پدیدآورنده : استاد شهید مرتضی مطهری
پدیدآورنده : استاد شهید مرتضی مطهری
پدیدآورنده : استاد شهید مرتضی مطهری
 
از این رو است كه وقتی خدا نسبت به بنده ای از بندگانش لطف مخصوصی دارد او را گرفتار سختیها می كند. جمله ی معروف «البلاء للولاء» مبیّن همین اصل است.

در حدیثی از امام باقر (ع) آمده است كه:

انّ اللّه عزّ و جلّ لیتعاهد المؤمن بالبلاء كما یتعاهد الرّجل اهله بالهدیّة من الغیبة. [1]
«خدا از بنده ی مؤمنش تفقّد می كند و برای او بلاها را اهداء می نماید همانطوری كه مرد در سفر برای خانواده ی خودش هدیه ای می فرستد. »
در حدیث دیگر از حضرت امام صادق (ع) آمده است:

انّ اللّه اذا احبّ عبدا غتّه بالبلاء غتّا. [2]
«خدا زمانی كه بنده ای را دوست بدارد او را در دریای شدائد غوطه ور می سازد» .
یعنی همچون مربّی شنا كه شاگرد تازه كار خود را وارد آب می كند تا تلاش كند و دست و پا بزند و در نتیجه ورزیده شود و شناگری را یاد بگیرد؛ خدا هم بندگانی را كه
مجموعه آثار شهید مطهری . ج1، ص: 179
دوست می دارد و می خواهد به كمال برساند، در بلاها غوطه ور می سازد. انسان اگر یك عمر درباره ی شنا كتاب بخواند، تا در آب نرود شناگر نمی شود؛ زمانی شناگری را می آموزد كه عملاً در آب قرار گیرد و مبارزه با غرق شدن را تمرین كند و احیاناً خود را با خطر غرق شدن در صورت دیر جنبیدن مواجه ببیند. انسان باید در دنیا شدائد ببیند تا خروج از شدائد را یاد بگیرد، باید سختیها ببیند تا پخته و كامل گردد.

درباره ی بعضی از پرندگان نوشته اند كه وقتی بچه اش پروبال در می آورد، برای آنكه پرواز كردن را به او یاد بدهد او را از آشیانه بیرون می آورد و بر اوج فضا بالا می برد و در وسط آسمان رها می سازد؛ بچه ی حیوان قهراً به تلاش می افتد و حركتهای نامنظّم كرده پروبال می زند تا وقتی كه خسته می شود و نزدیك است سقوط كند، در این وقت مادر مهربان، او را می گیرد و روی بال خود نگه می دارد تا خستگیش رفع شود؛ همین كه اندكی آسایش یافت، بار دیگر او را در فضا رها می كند و به تلاش وادار می نماید، تا وقتی كه خسته می شود و او را می گیرد. این عمل را آن قدر تكرار می كند تا بچه اش پرواز كردن را یاد گیرد.

پیغمبر اكرم (صلّی اللّه علیه و آله و سلّم) به خانه ی یكی از مسلمانان دعوت شدند؛ وقتی وارد منزل او شدند مرغی را دیدند كه در بالای دیوار تخم كرد و تخم مرغ نیفتاد یا افتاد و نشكست. رسول اكرم در شگفت شدند. صاحب خانه گفت: آیا تعجّب فرمودید؟ قسم به خدایی كه تو را به پیامبری برانگیخته است به من هرگز آسیبی نرسیده است. رسول اكرم برخاستند و از خانه ی آن مرد رفتند، گفتند كسی كه هرگز مصیبتی نبیند، مورد لطف خدا نیست. [3]
از حضرت صادق (ع) روایت شده كه:

انّ اشدّ النّاس بلاء الانبیاء، ثمّ الّذین یلونهم، ثمّ الامثل فالامثل. [4]
«پرگرفتاری ترین مردم انبیاء هستند؛ در درجه ی بعد كسانی كه از حیث فضیلت بعد از ایشان قرار دارند، و سپس هر كس كه بافضیلت تر است به ترتیب از بالا به پایین. »
در كتب حدیث، بابی اختصاص یافته است به شدّت ابتلاء امیر المؤمنین علیه السلام و امامان از فرزندان او.

مجموعه آثار شهید مطهری . ج1، ص: 180
بلا از برای دوستان خدا لطفی است كه سیمای قهر دارد، آنچنان كه نعمتها و عافیتها برای گمراهان و كسانی كه مورد بی مهری پروردگار قرار می گیرند ممكن است عذابهایی باشند اما به صورت نعمت، و قهرهایی به قیافه ی لطف.


[1] . بحار الانوار، ج 15، جزء اول ص 56، چاپ كمپانی، نقل از كافی
[2] . بحار الانوار، ج 15، جزء اول ص 55، چاپ كمپانی، نقل از كافی
[3] . بحار الانوار، ج 15، جزء اول ص 56، چاپ كمپانی، نقل از كافی
[4] . بحار الانوار، ج 15، جزء اول ص 53، چاپ كمپانی، نقل از كافی
کليه حقوق برای پايگاه شهید مطهری محفوظ است