در
بازدید : 184014      تاریخ درج : 1389/7/21
Skip Navigation Links.
 

زندگینامه آیت الله دكتر شهید بهشتی  از تولد تا شهادت

 

شهید سید محمدحسین بهشتی در دوم آبان 1307 هجری شمسی در اصفهان چشم به جهان گشود. پدرش از روحانیان اصفهان و امام جماعت مسجد لومبان بود. وی از چهار سالگی به مكتب رفت و در اندك زمانی قرائت قرآن و خواندن و نوشتن را آموخت و با ورود به دبیرستان به دلیل علاقه به تحصیل علوم­دینی، مدرسه را رها و در سال 1321 وارد حوزه علمیه شد. به سال 1325 یعنی در هجدهمین بهار زندگی خود به قم عزیمت كرد و در كنار تحصیل علوم دینی، در سال 1327 موفق به دریافت دیپلم ادبی در امتحانات متفرقه شد. در همان سال، وارد دانشكده الهیات معقول و منقول شد و در سال 1330 با دریافت درجه لیسانس به قم بازگشت و در دبیرستان حكیم نظامی مشغول تدریس زبان انگلیسی شد. در سال 1331 ازدواج نمود كه حاصل این پیوند، دو پسر و دو دختر بود. وی در سال 1333، دبیرستان دین و دانش قم را تأسیس نمود و تا سال 1342 سرپرستی آن را برعهده داشت. در فاصله سال‏های 1335 تا 1338، دوره دكترای فلسفه الهیات را گذراند سپس، با شركت فعال در مبارزات سال‏های 41 و 42 از سوی ساواك مجبور به عزیمت از شهر قم به تهران گردید. این شهید راست­قامت تاریخ به پیشنهاد و درخواست آیت‏الله حائری‏ رحمه­الله و آیت‏الله میلانی ‏رحمه­الله به هامبورگ عزیمت و سرپرستی مسجد و تشكل مذهبی جوانان آن شهر را عهده‏دار و به فعالیت‏های عمیق دینی و فرهنگی پرداخت. در طی این مدت سفرهایی به عربستان، سوریه، لبنان، تركیه و عراق(به منظور دیدار امام ‏رحمه­الله) انجام داد.

سرانجام در سال 1349، به ایران بازگشت و به فعالیت‏های علمی، فرهنگی و سیاسی روی آورد. در این مدت، چندین بار توسط ساواك دستگیر و روانه زندان شد. در آذرماه 1357 به فرمان امام خمینی ‏رحمه­الله شورای انقلاب را تشكیل داد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی همواره به عنوان ایدئولوگ و لیدر در صحنه‏های سیاسی، اجتماعی به فعالیت می‏پرداخت. حزب جمهوری اسلامی را با هدف تربیت و شناسایی نخبگان سیاسی فرهنگی پایه‏گذاری نمود. در تدوین قانون اساسی به عنوان نایب رئیس مجلس خبرگان ایفای نقش می‏كرد. پس از استعفای دولت موقت در سال 1358، مدتی به عنوان وزیر دادگستری و سپس، از سوی امام خمینی‏ رحمه­الله به ریاست دیوان عالی كشور منصوب گردید. وی سرانجام در حین انجام وظیفه در این سمت ‏بود كه در شامگاه 7 تیر سال 1360 در حین سخنرانی در تالار حزب جمهوری اسلامی بر اثر انفجار ساختمان حزب توسط منافقین به همراه كاروان 72 نفره خود به خیل عظیم شهدای كربلا پیوست. (2)

پیام امام خمینی به مناسبت فاجعه هفتم تیرماه

ملت ایران در این فاجعه بزرگ 72 تن بی‏گناه به عدد شهدای كربلا از دست داد. (3)

«می‏خواهید با شهادت رساندن عزیزان ما، این ملت فداكار را از صحنه بیرون كنید. شما تا توانستید به فرزندان اسلام، چون شهید بهشتی و شهدای عزیز مجلس و كابینه با حربه ناسزا و تهمت‏های ناجوان‏مردانه حمله كردید كه آن‏ها را از ملت جدا كنید و اكنون كه آن حربه از كار افتاده و كوس رسوایی همه‏تان بر سرِ بازارها زده شد، در سوراخ‏ها خزیده و دست به جنایاتی ابلهانه زده‏اید كه به خیال خام خود، ملت شهید پرور و فداكار را با این اعمال وحشیانه بترسانید و نمی‏دانید كه در واژه شهادت، واژه وحشت نیست» (4)

 

شهید بهشتی از دیدگاه امام خمینی ره

بهشتی، مظلوم زیست و مظلوم مرد و خار در چشم دشمنان اسلام بود.

مراتب فضل ایشان و مراتب تفكر ایشان و مراتب تعهد ایشان برمن معلوم بود.

بهشتی، یك ملت بود.

من بیش‏تر از بیست سال ایشان را می‏شناختم و برخلاف آن چه این بی‏انصاف‏ها در سراسر كشور تبلیغ كردند و مرگ بر بهشتی گفتند، من او را یك فرد متعهد، مجتهد، مدیر، علاقه‏مند به ملت، علاقه‏مند به اسلام و به درد بخور برای جامعه خودمان می‏دانستم.

من بیش‏تر از بیست سال است كه آقای بهشتی را می‏شناسم و در این مدت، حتی ندیدم یك كلمه ازكسی غیبت كند. (5)

 

شهید بهشتی از دیدگاه مقام معظم رهبری

بهشتی مظلوم زیست و مظلوم مرد، به خاطر این‏كه در دوران زندگی‏اش كسی به عمق و والایی شخصیت این مرد پی نبرد. (6)

شهید بهشتی واقعا یك انسان برجسته‏ای بود در همه ابعاد. (7)

مقام معظم رهبری در مورد شهید بهشتی می‏فرماید: «شهید بهشتی یكی از آن شخصیت‏هایی بود كه یك حالت استثنایی در آنها مشاهده می‏شود. می‏دانید آدم‏ها دو جور هستند. یكی آدم‏هایی كه هیچ ویژگی استثنایی در آنها نیست. با استعدادند، بافكرند، ارزشمندند، ولی عادی و معمولی‏اند. لكن بعضی هستند كه از معمول انسان‏ها یك چیزی بیشتر دارند، یك برجستگی در اینها وجود دارد. این برجستگی خیلی زود فهمیده نمی‏شود، در گذشت زمان مشهود می‏شود و بهشتی از این قبیل بود. او دارای فكر بلندی بود. مغز قوی و فعالی داشت. علاوه بر این، دارای اراده و روحیه ممتازی بود. بر خود و احساسات خویش شدیداً غالب بود. بیشتر یك فرد متفكر بود تا احساساتی؛ اگرچه گاهی اوقات احساسات او یك جمعیت میلیونی را به جوش می‏آورد».(8)

 

لینك های مربوطه:

شهید بهشتی در كلام رهبری  و امام خمینی

 

 

 www.hawzah.netمنبع :

کليه حقوق برای پايگاه شهید مطهری محفوظ است