در
بازدید : 301593      تاریخ درج : 1391/5/19
Skip Navigation Links.
شخصیت ها در دانشنامه " قرآن "
Collapse شخصیت ها در دانشنامه " فقه "شخصیت ها در دانشنامه " فقه "
ابن ابى عقیل عمّانى
ابن ادریس حلّى
ابن براج
ابن جنید اسكافى
ابن حمزه طوسى، معروف به عمادالدین طوسى
سید ابوالمكارم ابن زهره
جمال السالكین ابوالعباس احمد بن فهد حلّى اسدى
ابواسحاق اسفراینی
ابوالقاسم محقق حلی
ابوالقاسم جعفربن حسن بن یحیى بن سعید حلى
ابوبكر بن عبد الرحمن بن حارث بن هشام مخزومى
ابوحنیفه نعمان بن ثابت بن زوطى
ابویوسف
احمد بن حنبل شیبانى
آخوند ملامحمد كاظم خراسانى
احمد بن محمد اردبیلى، معروف به مقدس اردبیلى.
آقای آقا میرزا احمد آشتیانی
اصفهانی، سید ابوالحسن
اصفهانى، شیخ بهاء الدین معروف به فاضل هندى
آملی، آقا شیخ محمد تقی
امینی ، عبد الحسین، علامه امینی
انصاری، شیخ مرتضی
ابو عمرو عبد الرحمن بن عمرو اوزاعى
بادكوبه ‏ای، آقا سید حسین
بحرالعلوم، سید مهدى
بهاء الدین محمد عاملى، معروف به شیخ بهائى
بهبهانى، محمد باقر معروف به وحید بهبهانى
شیخ على بن هلال جزایرى
جوینی، امام الحرمین
حسن بن یوسف بن على بن مطهر حلّى، معروف به علامه حلّى
شیخ ابوالصلاح حلبى
خارجة بن زید بن ثابت انصارى
محقق خوانساری
آقا حسین خوانسارى، معروف به محقق خوانسارى
جمال المحققین، معروف به آقا جمال خوانسارى.
زفر بن الهذیل
ملامحمدباقر سبزوارى، معروف به محقق سبزوارى
سعید بن مسیب مخزومى
حمزة بن عبد العزیز دیلمى، معروف به سلاّر دیلمى
سلیمان بن یسار
سید رضی
سید مرتضى معروف به علَم الهدى
شافعى، محمد بن ادریس
شهید اول، محمد بن مكّى
شهید ثانى، شیخ زین الدین
شیبانى، محمد بن حسن
شیخ صدوق
شیخ طوسی
شیخ على بن عبد العالى كَرَكى، معروف به محقق كَرَكى یا محقق ثانى
شیرزای، میرزا محمد تقی
صدر، امام موسی
عبیداللّٰه بن عبد اللّٰه بن عتبة بن مسعود
عروة بن زبیر
علوی سبزواری، حاج میرزا حسین
عیاسی سمرقندی
غروی اصفهانی، حاج شیخ محمد حسین
غزالی، امام محمد
فضل به شاذان
فیض كاشانی
قاسم بن محمد بن ابى بكر
آقا سید ابو الحسن رفیعی قزوینی
قطب راوندی
شیخ عباس قمی
شیخ جعفر كاشف الغطاء
ابوجعفر محمد بن یعقوب كلینى رازى
سید جمال الدین گلپایگانی
لیث بن سعد اصفهانى
مالك بن انس
علامه مجلسی
مجلسی، محمد تقی
قاضی سعید قمی
سید حسن مدرس
عبد اللّٰه بن مبارك مروزى
فاضل مقداد
میر محمد باقر داماد
میرزا مهدی بن میرزا هدایت الله شهید مشهدی
حاج میرزا حسین نائینى
نجفی، محمد حسن
نراقی، ملا احمد
نراقی، ملا مهدی
نوری، شیخ فضل الله
علامه محدث نوری
حاج شیخ عبد النبی نوری
هشام بن الحكم
همدانی، آخوند ملا حسینقلی
Expand شخصیت ها در دانشنامه " اصول فقه "شخصیت ها در دانشنامه " اصول فقه "
Expand شخصیت ها در دانشنامه " عرفان "شخصیت ها در دانشنامه " عرفان "
شخصیت ها در دانشنامه حوزه های علمیه
Expand شخصیت ها در دانشنامه  " زندگی نامه شهید مطهری "شخصیت ها در دانشنامه " زندگی نامه شهید مطهری "
شخصیت ها در دانشنامه " تاریخ "
شخصیت ها در دانشنامه " زن در اسلام "
شخصیت ها در دانشنامه "مباحث اجتماعی"
 

 

  • من لایحضره الفقیه تألیف رئیس المحدثین، ابوجعفر محمد بن على بن بابویه قمى معروف به صدوق. خودش و پدرش از بزرگان طراز اول علماى شیعه اند و خاندان صدوق یك خاندان معروف است در شیعه. صدوق در حدود سیصد تألیف و تصنیف داشته است. نام من لایحضره الفقیه را- كه به معنى «خودآموز فقه» است- از كتاب من لایحضره الطبیب محمد بن زكریاى رازى اقتباس كرده است كه به معنى «خودآموز طب» است. كتاب من لایحضره الفقیه مشتمل بر پنج هزار و نهصدوبیست حدیث است.

شیخ صدوق نیز رحله ی حدیثى داشته است. در جوانى به بغداد مسافرت كرد.مشایخ بزرگ از محضرش استفاده مى كردند و با اعجاب و تحسین به وى مى نگریستند. شیخ صدوق براى ملاقات با سایر رجال حدیث كه در خراسان مى زیسته اند به شهرهاى نیشابور، طوس، سرخس، مرو، بخارا، فرغانه مسافرت كرد. در مقدمه یمن لایحضره الفقیه به این مسافرت اشاره مى كند.وفات شیخ صدوق در 381 واقع شد و در نزدیكى حضرت عبد العظیم، در محلى كه هم اكنون به نام خودش معروف است دفن شد. (1)

 

  • مقام و موقعیت شیخ صدوق(م 381هـ. ق) به گونه‏ای دیگر است. او برای گردآوری احادیث به شرق و غرب عالم سفر كرد و توانست احادیث رسول گرامی و ائمه اهل‏بیت را گرد آورد. در زمان او مسأله غیبت امام زمان(عج)، مسأله روز بود. مخالفان تشیع، شبهاتی را در مجامع پخش نموده و قلوبی را متزلزل كرده بودند. وی درباره غیبت، كتاب ارزشمندی به نام «كمال‏الدین» تألیف نموده كه امروز هم مورد استفاده علما و دانشمندان است. او سبب نگارش این كتاب را چنین می‏نویسد:

شبی درباره خانواده و فرزندان و برادران و زندگی پرنعمتی كه در شهر ری باز گذارده‏اماندیشه می‏كردم به ناگاه خواب بر من غلبه كرد و در خواب دیدم در مكه‏ام و گرد خانه خدا طواف می‏كنم و در دور هفتم نزد حجرالأسود آمده‏ام، آن را می‏سایم و می‏بوسم و می‏گویم: «أمانتی أدّیتُها و میثاقی تعاهدتُه لِتَشهد لی بالموافاة»: «این امانت است كه می‏پردازم و این پیمان من است كه بازبینی می‏كنم تا تو، به وفاداری من گواهی دهی».

در این وقت مولای خودم صاحب‏الزمان را دیدم كه بر در خانه كعبه ایستاده، من دلباخته و پریشان‏خاطر به او نزدیك شدم. آن حضرت از رخساره من، به فراست خود راز درون را دانست، بر او سلام دادم و به من جواب داد، و فرمود: چرا درباره غیبت كتابی تألیف نمی‏كنی تا اندوه دلت را ببرد؟ عرض كردم: یابن رسول الله صلی‏الله‏علیه‏و‏آله درباره غیبت چیزهایی تألیف كرده‏ام، فرمود: آنها بدین روش نیست كه من آن را می‏خواهم، شما كتابی مستقل درباره غیبت تألیف كن و در آغاز، ذكری از غیبت پیامبران بنما (تا روشن شود كه غیبت اولیا یكی از سنت‏های الهی است). سپس آن حضرت از دیدگانم غایب شد و من از خواب هراسان برخاستم و تا طلوع فجر به دعا و گریه و درددل گذراندم و چون آفتاب طلوع كرد، به نگارش این كتاب (كمال الدین) آغاز نمودم با درگذشت صدوق، قرن پنجم آغاز می‏شود....(2)

 

 منبع :

1-       مجموعه آثار ج 14 ص 413 – حدیث و روایت

2-       ویژگیهای شخصیتی شهید مطهری

لینك مرتبط

  1. بررسی تطبیقی عصمت انبیا از دیدگاه شیخ صدوق, سید مرتضی, علامه طباطبایی و علامه عسكری
  2. نظر شیخ مفید و شیخ صدوق
  3. روایت معروف شیخ صدوق

 

کليه حقوق برای پايگاه شهید مطهری محفوظ است